Cami çocuk yakınlaşmasında ailenin önemi      

 

Çocuğun dinî mekânları ve camileri tanıması, büyük ölçüde ailenin

camilerle olan ilgisine ve irtibatına bağlıdır.

 

 

Çocuk, gelişmekte olan ve ailesinin yardım ve desteğine muhtaç olan bir varlıktır. Bu ihtiyaç birçok boyutu içermektedir: Beslenme, korunma, denetim ve gözetim, eğitim... (Terbiye kavramı, aslında bütün bu anlamları içeren bir kavramdır ve bu bakımdan “terbiye”nin eğitim kavramından daha geniş bir kapsama sahip olduğu söylenebilir.) Özellikle okul öncesi dönem, ailenin ve ebeveynin çocuk üzerinde en etkili olduğu dönemdir. Aile, çocuğun eğitiminde ve gelişiminde ilk ve en temel kurumdur. Anne-babanın yaşayışı, telkinleri, model davranışları, çocuğun fiziksel ve ruhsal gelişiminde olduğu kadar; hayata bakışında, dinî gelişiminde, milli, dinî ve toplumsal değerleri kazanmasında ve olayları değerlendirmesinde de birincil derecede önemlidir.İbadethaneler (cami ve mescitler) ise, hayatımızın önemli bir parçasıdır ve tarih boyunca sosyal hayatımızın önemli bir unsuru olmuş ve pek çok işlev görmüştür. Camiler, dinî, ilmi, siyasi ve askerî pek çok faaliyetlerde hayatın merkezinde yer almıştır. Ancak sosyal hayatın gelişmesi ve kurumların çeşitlenerek işlerin bir kısmının bu kurumlara kayması sonucu, camilerin fonksiyonlarında bir daralma olmuştur. Bununla birlikte, camiler yine de toplum için önemli bir mekân olarak işlevini sürdürmeye devam etmektedir. Özellikle insanların dinî eğitimlerinde, toplumun dinî konularda aydınlanmasını sağlamada ve birlik beraberlik ruhunun korunması, sürdürülmesi ve pekiştirilmesinde camiler önemli bir işlev görmektedir. Bu açıdan camilerin çocuklar tarafından tanınması, bilinmesi ve sevilmesi çok önemlidir

 

 

                                                                                                                                              DİYANET AYLIK DERGİ | EKİM 2011 | SAYI: 250